Turcja

Turecka sztuki

turcja1 — Fri, 12 Dec 2008 13:52:37 +0000

Tureckasztuka odnosi się do wszystkich dzieł sztuki pochodzących z danego obszaru geograficznego, co jest dziś Turcja. Turecki sztuki waha się od tradycyjnych Ebru (Marbeling) do zachodniego stylu malarstwa.

Ardahan

turcja1 — Wed, 22 Oct 2008 15:32:41 +0000

Ardahan (tur. Ardahan ili) – jedna z 81 prowincji Turcji, znajdująca się w północno-wschodniej części kraju.

Od zachodu graniczy z prowincją Artvin, od południowego-zachodu z prowincją Erzurum, od południa z prowincjami Kars, a od północy z Gruzją.

Władzę w prowincji sprawuje deputowany przez turecki rząd.

Powierzchnia prowincji to 5 495 km². Liczba ludności zgodnie z danymi z 2000 roku wynosi 133 756, a gęstość zaludnienia 24,34 osoby/km². Stolicą prowincji jest Ardahan.

Fethiye

turcja1 — Wed, 06 Aug 2008 12:26:40 +0000

Fethiye, ze swym bogactwem kulturowym, naturalnym pięknem i ukształtowaniem geograficznym, znajduje się wśród ważnych ośrodków turystycznych Turcji. Znane jest ze znajdujących się tam dzieł sztuki perskiej, lycjańskiej, Carians i rzymskiej. Ten czarujący obszar znajduje się na obszarze Zatoki Fethiye, gdzie jest wiele małych i większych wysp. Brzegowa cześć zatoki otoczona jest lasami sosnowymi.

Starożytna nazwa Fethiye, będącego niegdyś nabrzeżnym miastem na granicy Lycia-Caria, to Telmessos. Nie są znane dokładne informacje dotyczące założenia tego starożytnego miasta. Zgodnie z pierwszymi zapisami, miasto powstało w V wieku p.n.e. Telmessos, oddzielne od Lycia, przetrwało jako niezależne miasto przez długi czas. Miasto było kolejno pod władaniem Persji, Aleksandra Wielkiego, Rzymu, Królestwa Pergamum, Bizancjum, Księstwa Menteşeogullari i Imperium Ottomańskiego.

Klimat Śródziemnomorski, suchy i gorący latem a ciepły i wilgotny zimą jest dominującym w regionie. Temperatura około 30 stopni w miesiącach letnich, zazwyczaj przekracza 10 stopni zimą. Temperatura wody morskiej nigdy nie spada poniżej 16 stopni.

Bodrum

turcja1 — Mon, 19 May 2008 12:02:57 +0000

Najbardziej rzuca się w oczy bajkowy zamek św. Piotra, który wznosi się w środku miasta, strzegąc dwóch bliźniaczych zatok. Wysadzane palmami ulice i białe domki na wzgórzu dodają osadzie uroku. Oprócz żeglowania, wycieczek łodzią, kąpieli oraz nurkowania można wybrać się (łodzią lub minibusem) na pobliskie ciche plaże lub odwiedzić spokojne wioski. Miłośnikom podróży pozostaje jeszcze odwiedzenie greckiej wyspy Kos.

Bodrum to także miasto hałaśliwe. Turyści poszukujący ciszy nie powinni wynajmować pokoju w centrum. Liczne dyskoteki skutecznie uniemożliwiają spokojny sen. Skargi są jednak bezcelowe, w końcu – jak mówił były gubernator miasta – „jeśli chciałeś ciszy i spokoju, to dlaczego przyjechałeś do Bodrumu?”. Poza sezonem, wiosną i jesienią, miasteczko przeistacza się jednak w spokojny kurort.

Po najeździe Persów w Karii rządził satrapa o imieniu Mauzolos (ok. 376–353 p.n.e.). Przeniósł on stolicę z Mylasy do obecnego Bodrumu, które nazwał Halikarnasem. Po śmierci władcy jego żona rozpoczęła budowę monumentalnego grobowca, który Mauzolos sam zaprojektował. Ogromna budowla z białego marmuru, nakryta schodkową piramidą, uznawana była za jeden z siedmiu cudów świata. Mauzoleum stało niemal nienaruszone przez prawie 19 wieków. Dopiero w 1522 r. zburzyli go krzyżowcy, a marmur wykorzystali jako materiał budowlany.

Miasto słynie również jako miejsce narodzin Herodota (ok. 485–ok. 425 p.n.e.), autora Dziejów opisujących przebieg wojen grecko- perskich, uznawanego za ojca historii.

Wijąca się wśród sosnowych lasów droga do Bodrumu wspina się na szczyt wzgórza, z którego można podziwiać wspaniałą panoramę z okazałym zamkiem krzyżowców w tle. Dworzec autobusowy usytuowano kilkaset metrów od wybrzeża, przy głównej ulicy wiodącej do centrum, Cevat Şakir Caddesi.

Idąc z dworca w kierunku zamku, mija się targ owocowo-warzywny oraz biały meczet, zwany Adliye Camii (meczet sądowy) lub Yeni Camii. Od niego na zachód (w prawo) biegnie Neyzen Tevfik Caddesi do Yat Limani (przystań jachtowa). Przy ulicy ulokowały się spokojniejsze pensjonaty i restauracje.

Kierując się z meczetu w lewo, dochodzi się do Doktor Alim Bey Caddesi, która przechodzi w ruchliwą Cumhuriyet Caddesi. Noclegi bez problemu można znaleźć nad zatoką Kumbahçe, jak i nad położoną nieco dalej zatoką Salmakis.

W stronę zamku prowadzi Kale Caddesi. Ulokowały się przy niej butiki oraz sklepy z dywanami i pamiątkami. U stóp zamku rozciąga się główny plac miasta zwany Kale (Iskele) Meydani (plac Portowy). Jest tu biuro informacji turystycznej, urząd celny i kilka herbaciarni. W zatoce cumują statki wycieczkowe.

Izmir: Konak Meydani i bazar

turcja1 — Thu, 24 Apr 2008 11:00:31 +0000

Sercem Izmiru jest Konak Meydani, którego nazwa pochodzi od rządowego pałacu osmańskiego (hükümet konagi) stojącego na tyłach placu przypominającego park. Saat kulesi (wieża Zegarowa) z późnego okresu osmańskiego podarował miastu w 1901 r. sułtan Abdülhamid II. Jej orientalny styl miał być prawdopodobnie przeciwwagą dla europejskości miasta. Tuż obok stoi ładny Konak Camii (1748 r.) ozdobiony płytkami z Kütahyi.

Na ogromny bazar wchodzi się wzdłuż muru po prawej stronie placu. Koniecznie trzeba poświęcić kilka godzin na przejście jego głównej ulicy, Anafartalar Caddesi.

Równie interesująca jest Kizlaragasi Han (hala targowa) z 1744 r., odrestaurowana w 1995 r., gdzie działa mnóstwo sklepów.

Na bazar można wejść również z dworca Basmane albo od strony Eşrefpaşa Caddesi w okolicy Çankayi. Najlepiej pójść za tłumem, a gdy przyjdzie pora powrotu, wystarczy zapytać o drogę do Basmane, Çankayi lub na Konak Meydani. Należy pamiętać, że w niedziele prawie wszystkie stragany są zamknięte.

Zajęcia

turcja1 — Fri, 11 Apr 2008 10:26:31 +0000

Gorące Źródła

Ponieważ Turcja jest położona na szczycie głównego pasa geotermalnego, znajduje się w siódemce państw świata, jeśli chodzi o ilość i jakość źródeł termalnych, z ponad tysiącem źródeł o temperaturach wahających się od 20° C do 110°C.

Większość z nich znajduje się w regionach mórz Marmara i Egejskiego a z powodu swej bliskości popularnych miejsc turystycznych, takich jak Stambuł, Izmir, Pamukkale i Marmaris, dostęp do nich środkami transportu publicznego jest łatwy. Wiele z historycznych miejsc Turcji zawdzięcza swój rozwój tym źródło, tak jak miasto Hieropolis, które zostało wybudowane na bogatych mineralnie źródłach Pamukkale, a starożytne miasto Lydiah z Kaunos, którego mieszkańcy zażywali kąpieli w bogatych mineralnie błotach Jeziora Koycegiz.

Nurkowanie

Na obszarze Turcji nurkowie mogą odkryć fascynujący ukryty świat, od podwodnych jaskiń po zatopione statki i nawet pozostałości po starożytnych miastach. Jedyne obszary, gdzie nurkowanie jest zabronione to strefy wojskowe, prowadzące badania naukowe i obszary chronione.

Turystyka Młodzieżowa

Ponieważ większość populacji Turcji stanowią młodzi ludzie, w Turcji znajduje się wiele kempingów i udogodnień, umożliwiających młodzieży z zagranicy i z Turcji spędzanie dostępnych wakacji.

Kultura i zabytki

turcja1 — Mon, 03 Mar 2008 11:30:37 +0000

Turcja to również kraj wielkich kontrastów, tutaj bowiem spotykają się liczne kultury i ludy, a swoista mieszanka archaiczności zaklętej w zabytkach kultury i sztuki w ciekawy sposób łączy się z najnowszymi osiągnięciami techniki i nowoczesnymi ośrodkami turystycznymi, które odwiedzającym Turcję turystom oferują szereg luksusowych hoteli i apartamentów.

Ten niezwykły kraj położony na styku dwóch kontynentów Europy i Azji to nie tylko bogactwo pradawnej cywilizacji, unikatowe zabytki islamskie i europejskie, ale coś jeszcze – kultura, kryjąca w sobie tajemnicę, w naturalny sposób zespolona z religią islamu i specyficzną, odmienną od naszej tradycją i obyczajowością.

Tym, którzyh naprawdę chcą poczuć ducha Turcji, polecamy wycieczkę do Istanbułu. Na tamtejszym bazarze (Grand Bazaar) znajdziemy ślady tureckiej sztuki i obyczajowości zaklęte w tysiącu świecidełek, barwnych dywanach i chustach oraz oryginalnych pamiątkach.

Turcja

turcja1 — Mon, 18 Feb 2008 08:14:59 +0000

Hos geldiniz!- witamy w Turcji!
Turcja od zawsze stanowiła cel podróży ciekawych tego świata. Jeśli nawet nie sam w sobie, to przy okazji dalekich wojaży na Daleki Wschód do Afryki. Mało kto nie był zafascynowany historią i kulturą tej ziemi, obejmującej niemal całą Azję Mniejszą, od wybrzeży Morza Egejskiego do legendarnej góry Ararat. W czasach najnowszych, masowa turystyka do Turcji rozpoczęła się w połowie lat 80., co przyniosło zarówno korzyści, jak i wiele szkód. Korzyści to przede wszystkim renowacja zapomnianych dotąd zabytków, powstanie nowych muzeów, dobrze rozbudowana infrastruktura (niekiedy aż nazbyt dobrze), szanowanie turysty (nierzadko przez pryzmat zasobności jego portfela) oraz bezproblemowe poruszanie się po kraju. Niestety, w niektórych najpopularniejszych i najbardziej komercyjnych regionach zanika tradycja i kultura turecka, która podporządkowuje się prawu konsumpcji niezliczonych rzesz zachodnich turystów. Jeżdżą oni na turecką riwierę tylko dla słońca, morza i zakupów. Przykładem może służyć Alanya – w kilka lat zmieniła się ona z niewielkiego miasteczka w jedno wielkie kąpielisko, dom handlowy i centrum rozrywki, gdzie liczy się tylko pieniądz. Ale nawet w takim miejscu historia pozostawiła po sobie wspaniałe świadectwo w postaci imponującej twierdzy, której mury dzielnie się bronią przed zalewem tandety i komercji. Poza tym nie można jednak kwestionować potrzeby opalania się i błogiego lenistwa na plaży oraz morskiej kąpieli, co jest tylko cząstką wielu przyjemności, jakie czekają nas w egzotycznej Turcji. Jest tu przecież mnóstwo zabytków z każdej epoki historycznej, począwszy od pradziejów, poprzez wspaniałe czasy Greków i Rzymian, a na Bizancjum i imperium osmańskim kończąc. Nie sposób pominąć wspaniałych możliwości wypoczynku, jakie oferują góry i turecka przyroda. Klimat śródziemnomorski przedstawia niezliczoną ilość gatunków roślin i zwierząt, a budowa geofizyczna kraju zapewnia niezapomniane przeżycia związane z penetracją Gór Pontyjskich i Taurus.
Ponadto, dzisiejsza Turcja pragnie być pomostem łączącym tradycję i kulturę Wschodu i Zachodu.

Porady i zwyczaje

turcja1 — Mon, 18 Feb 2008 08:13:00 +0000

Targowanie się jest dla handlarza muzułmanina sprawą honoru, przynajmniej jeśli poważnie traktuje on swój zawód. Niestety ostatnimi czasy, w związku z napływem do krajów islamskich (Egipt, Tunezja, Maroko, Turcja) mnóstwa turystów, profesja zaczęła ewoluować w stronę bezwzględnego wyciągania od klienta jego pieniędzy. Mało sklepikarzy przejmuje się obecnie, że sprzedaje kicz czy tandetę za horrendalnie zawyżoną sumę. Takim ludziom nie zależy na dobrym imieniu, na pielęgnowaniu wspaniałej tradycji kupieckiej, tylko na doraźnym zysku, co być może w niektórych wypadkach jest zrozumiałe ze względu na niewesołą sytuację ekonomiczną Turcji. Pamiętajmy jednak, że zawód handlarza w ośrodkach turystycznych jest profesją bardzo dochodową, a więc nasz przeciwnik z pewnością nie głoduje.
Aby wyjechać z Turcji bez przygnębiającego poczucia, że chyba ktoś nas nabił w butelkę, przestrzegajmy kilku podanych niżej wskazówek dotyczących sztuki targu.
Przede wszystkim targujemy się na bazarach. W sklepach, a szczególnie w domach towarowych, nie jest to przyjęte (tak jak zresztą w Europie), chociaż wytrawny bazarowicz potrafi uszczknąć trochę lir nawet i na sklepowych zakupach. Natomiast na bazarze z łatwością przyjdzie to nawet kompletnemu laikowi. Większość handlarzy, zwłaszcza na stambulskim Wielkim Bazarze, mówi po angielsku, co czyni targ łatwym zadaniem.
Pierwszą i podstawową zasadą przy zakupie danego towaru jest dobry wywiad. Jeśli zainteresują nas np. nargile, to odwiedzić musimy kilka sklepów i porównać ceny. Następnie idziemy do stoiska, gdzie nargile były najtańsze (już w trakcie wywiadu możemy się targować) i zbijamy cenę o połowę. Właściciel towaru, zwyczajem starych kupców, prawdopodobnie nas wyśmieje (notabene świetnie zarobi nawet po spuszczeniu ceny o 40 %), ale jednocześnie poda nam swoją, niewątpliwie tańszą od pierwszej propozycję. Po uzyskaniu ostatecznej sumy pięknie dziękujemy i odchodzimy, w czym sprzedawca będzie nam przeszkadzał (w większości wypadków). Idziemy do innego stoiska i szczerze mówimy, że niedaleko stąd zaproponowano nam tyle a tyle, no i oczywiście, jeśli tu nie kupimy taniej, to wrócimy tam. I znowu po uzyskaniu tańszej propozycji pięknie dziękujemy (tłumacząc, że nie jesteśmy jeszcze pewni) i wracamy do stoiska pierwszego lub idziemy do trzeciego, czwartego itd. Powtarzamy procedurę, chodząc od stoiska do stoiska, aż osiągniemy cenę minimalną, poniżej której sklepikarze nie chcą zejść (oznaki: fukają i mówią, że postradaliśmy zmysły). Kupujemy nargile i wszyscy (oprócz handlarzy, u których przeprowadzaliśmy wywiad) są zadowoleni – czyli my i sprzedawca, chociaż ten ostatni z premedytacją radości nie okazuje.
Na koniec garść przydatnych uwag:
handlarze mogą polować na nas już przy wejściu na bazar, opowiadając nam historię miejsca i ostatecznie zapraszając na herbatę do pomieszczenia, które okazuje się sklepem z dywanami;
jeśli właściciel sklepu będzie się dwoił i troił w poszukiwaniu towarów, to nie czujmy się zobowiązani do kupna czegokolwiek – jego obowiązkiem jest przedstawić nam swoją ofertę, a herbata to tylko gościna;
cena towaru dopasowana jest do wyglądu klienta;
nasza wytrwałość to duży krok w stronę sukcesu, niekiedy do tego samego sklepu warto zaglądać dwa – trzy razy z rzędu, aby psychicznie osłabić sprzedawcę…;
najskuteczniejsze są taktyki: â��zimnej obojętnościâ�� (nie zachwycamy się towarem), â��biednego studenta z Polskiâ�� (tu pomaga monolog o położeniu ekonomicznym Polski i Turcji i odwiecznej przyjaźni obu narodów, oraz zaznaczenie, że nie jest się naiwnym turystą ze Stanów Zjednoczonych, Niemiec, Francji czy Anglii, a już na pewno nie z Japonii), â��ostrego poddawania w wątpliwość jakości towaruâ�� (np. twierdzenie, że upatrzony dywan z pewnością jest sztucznie barwiony itp.) oraz â��po tureckuâ�� (skuteczna, nawet jeśli znamy tylko liczebniki oraz podstawowe słówka i zwroty);
godzien polecenia jest film Monty Pythona Żywot Briana, gdzie doskonale przedstawiono scenę targu.
W życiu rodzinnym panuje â��prawo wiekuâ�� czyli młodszy wiekiem jest posłuszny starszemu i ustępuje mu we wszystkim, ale kobiety w rodzinie, nawet najstarsze podlegają swoim młodszym braciom, po ukończeniu przez nich 13 roku życia.
Turcy przywiązują bardzo duże znaczenia do talizmanów i amuletów, choć ta tendencja jest silniejsza na wsi. Amulety i talizmany wyobrażają zwierzęta, cyfry i wersety koraniczne. Mają za zadanie chronić i przynosić właścicielowi szczęście. Kamienie szlachetne także posiadają właściwości magiczne. Jaspis chroni przed złym spojrzeniem, a szmaragd przed ukąszeniem przez węża. Ochronę przed złym spojrzeniem i urokami zapewniają także talizmany z podobizną ludzkiej ręki. Spacerując po tureckich bazarach, w szczególności w miastach na wybrzeżu Morza Egejskiego nie da się nie dojrzeć handlarzy bibelotów z niebieskiego szkła przypominających oko. Wśród muzułmanów panuje przekonanie, że złe spojrzenie może przynieść wiele zła, więc należy się przed nim chronić. â��Niebieskie okoâ�� to jedna z najczęściej przywożonych przez turystów pamiątek.
Jednym z najmilej zaskakujących zwyczajów na całym Bliskim Wschodzie jest niesamowita , bardzo serdeczna gościnność. W całej Turcji, bez względu na to czy znajdziemy się na bazarze, dworcu autobusowym czy na ulicy doświadczymy ich uprzejmości. Nie da się ukryć, że wraz z rozwojem turystyki zmienia się nieco nastawienie Turków, niestety na gorsze. Zdarza się, że świadomie udzielają nieprawidłowej odpowiedzi na zadane pytanie, a zaproszenie na słynną turecką herbatkę, zmienia się w próbę namawiania do zakupu towaru u danego handlarza, przeważnie dywanu. W życiu społeczeństwa ważną rolę niegdyś, dzisiaj na szczęście coraz bardziej znikomą odgrywa â��hańba krwiâ��. Hańbę na męża rzuca zdradzająca go żona, na brata prostytuująca się siostra. Obie muszą zginąć. Poza tym często zamyka się kobiety przez mężów, co zmniejsza prawdopodobieństwo cudzołóstwa. Jeśli chodzi o seks, jest on bardzo ważny w życiu każdego Turka, ale konserwatywne zakazy religijne regulują przede wszystkim podejście do stosunków przedmałżeńskich, cudzołóstwa i mniejszości seksualnej.
Jednostką monetarna Turcji jest lira turecka. Wiele banków posiada swe oddziały w Turcji, ale załatwianie formalności trwa długo Lepiej korzystać z bankomatów, których stale przybywa.
Nie ma reguł odnoszących się do pory otwarcia sklepów. W miejscowościach turystycznych mogą się Państwo spodziewać, że sklepy będą otwarte w godzinach 9.00-21.00. Zdarza się też, że czas ten jest przedłużony.